Στο χρωστούσα...

... καλέ μου μαθητή του 2ου Λυκείου αυτό το βιντεάκι. Διασκεδάσαμε νομίζω τη Δευτέρα φτιάχνοντάς το! Το συνοδεύω και με ένα εξαιρετικά επίκαιρο και ενδιαφέρον φιλμ που θα το βρεις ίσως πιο ενδιαφέρον από οποιοδήποτε άλλο δημοσίευσα σ' αυτό το blog!
(Αν αντιμετωπίσεις πρόβλημα στη "φόρτωσή" του επειδή είναι λίγο βαρύ, μη πτοηθείς: κάνε ανανέωση της σελίδας και προσπάθησε πάλι, αξίζει τον κόπο!)

Τα παρασκήνια μιας επίπονης εργασίας

Η δημιουργία ενός animation είναι μια επίπονη διαδικασία. Απαιτεί επιμονή και υπομονή. Αν δούλεψες την εργασία σου (το τετράδιο ξεφυλλίσματος-flip book, που περιμένουμε να το δούμε αύριο στην τάξη) θα το διαπίστωσες και εσύ.
Θα δούμε εδώ δυο animation που συνοδεύονται από το παρασκήνιο της δημιουργίας τους (making of). Το πρώτο είναι ερασιτεχνικό και έχει γίνει από τον νεαρό Mitch Kaiser στα πλαίσια μιας σχολικής εργασίας. Είναι του τύπου paper stop motion animation, animation δηλαδή που έχει γίνει με υλικό το κομμένο χαρτί. Ο Kaiser τράβηξε τετρακόσιες στατικές εικόνες (frames) για την δημιουργία μιας ταινίας διάρκειας μόλις είκοσι δευτερολέπτων!

Το δεύτερο είναι επαγγελματικό. Έχει γίνει για τη διαφήμιση γνωστού προϊόντος (τα animation χρησιμοποιούνται πάρα πολύ στη διαφημιστική βιομηχανία). Είναι του τύπου clay stop motion animation, animation δηλαδή που έχει γίνει με αποκλειστικό υλικό την πλαστελίνη. Θα δεις και εδώ, πρώτα το φιλμάκι της διαφήμισης και στη συνέχεια τα παρασκήνια της δημιουργίας του.

Επεμβάσεις στη γραμμή του χρόνου

Κατά την δημιουργία ενός animation και γενικότερα ενός βίντεο, έχουμε τη δυνατότητα να επέμβουμε στη γραμμή του χρόνου και να την τροποποιήσουμε. Μπορούμε δηλαδή να κάνουμε το χρόνο να "τρέχει" (fast motion) ή να "αργοπορεί" (slow motion). Μπορούμε ακόμη να κόβουμε και να αφαιρούμε "κομμάτια" χρόνου, να αλλάζουμε την φορά του, να τροποποιούμε την φυσική αλληλουχία των γεγονότων κ. λ. π.

Τι καλά που θα ήταν να μπορούσαμε να κάνουμε το ίδιο με τον πραγματικό χρόνο (real time)! Να μπορούσαμε να κάνουμε forward μια βαρετή σχολική ώρα ή ακόμα καλύτερα "παράλειψη " χρόνου (time-lapse), να την αφαιρέσουμε δηλαδή τελείως και να πάμε παρακάτω! Η Άσχετη πάντως, αν υπήρχε αυτή η δυνατότητα επέμβασης στη γραμμή του χρόνου, θα έκανε "επέκταση" σ' αυτό το μίζερο σαραντάλεπτο που έχει οριστεί σαν χρόνος συνάντησης με τους μαθητές της εβδομαδιαία! (Καλά, καλά ηρέμησε... το ξέρεις πως δεν μπορεί...)

Σήμερα στην τάξη κάναμε ένα πείραμα, καλύτερα να το πούμε προπόνηση, για να δούμε πώς θα μπορούσαμε να συνεργαστούμε για να δημιουργήσουμε ένα stop motion animation ζωγραφίζοντας πάνω στον πίνακα. Αν και το αποτέλεσμα απέχει από το να είναι ένα animation ( στην πραγματικότητα είναι ένα time lapse βίντεο, βίντεο δηλαδή στο οποίο παραλείπονται ενδιάμεσα χρονικά στάδια), μας όπλισε με πείρα για να προχωρήσουμε σε μια πιο οργανωμένη παραγωγή και επιπλέον μας διασκέδασε!

Δες τα φιλμάκια που γυρίσαμε και σκέψου τι πρέπει να διορθώσουμε την επόμενη φορά.

Παρακολούθησε και το βίντεο που ακολουθεί. Είναι και αυτό ένα time-lapse βίντεο που έγινε σε ασπροπίνακα, είναι όμως επιπλέον ένα animation. Γιατί; Ποιο στοιχείο διαθέτει που μας επιτρέπει να το εντάξουμε σ' αυτή την κατηγορία;

Ένας "φίλος" από το Facebook

Είσαι και εσύ στο Φατσοβιβλίο, το ξέρω! Όχι; Πώς κι έτσι;
Θέλω να σου συστήσω το φίλο μου τον Graham Murkett . Η γνωριμία μας έγινε στο Facebook και είναι ο μόνος λόγος για να μη νιώθω ντροπή που βρίσκομαι εκεί...ή μήπως θα έπρεπε; Δεν ξέρω, έχω μπλεχτεί...

Άφησε τον Graham να σου εξηγήσει στο φιλμάκι που ακολουθεί, τι είναι το Facebook και αν αποφασίσεις να παραμείνεις στείλε του ένα αίτημα για "φιλία". Να είσαι βέβαιος ότι θα το αποδεχθεί! Το ίδιο έκανα και εγώ και είμαστε πλέον φίλοι...


Ο δημιουργός του animation αυτού (που ανήκει στην κατηγορία των κινουμένων σχεδίων) είναι ο ίδιος που έκανε τον χιονάνθρωπο (stop motion animation) στην προηγούμενη ανάρτηση, ο Mike Booth. Αν και αυτό φαίνεται πιο πολύπλοκο, ουσιαστικά δεν είναι. Είναι το ίδιο απλό και λιτό. Χρησιμοποιεί βέβαια κάποια προγράμματα στον υπολογιστή του αλλά πάντα με τη λογική του ελάχιστου. Αυτή είναι και η αρετή του. Έχει δε ένα επιπλέον εργαλείο: το εκπληκτικό του χιούμορ!

Παρατήρησε πως ο Booth χρησιμοποιεί μια μόνο εικόνα για τον Graham και αλλάζει μόνο το στόμα (δες τις παραλλαγές στη παρακάτω φωτογραφία) και τα μάτια(τρεις παραλλαγές).

Δες και άλλο ένα animation (κινούμενο σχέδιο και αυτό ή, όπως αλλιώς λέγεται, cartoon) που παρωδεί τον Graham και το στυλ του Mike Booth. Ας με συγχωρέσει ο δημιουργός του αλλά δεν είμαι σίγουρη για το όνομά του: Dustin Grimey; Θα μπορούσες να το είχες φτιάξει εσύ! Είναι πανεύκολο! Πόσες παραλλαγές βλέπεις στο στόμα και πόσες στα μάτια;

Η ζηλιάρα η Άσχετη θέλει να κάνει και αυτή ένα animation! Εσύ;

Αnimation: cool or geek?

Εσύ που είσαι cool ξέρεις πως δεν υπάρχει αντίστοιχη λέξη στα ελληνικά και για το λόγο αυτό τη χρησιμοποιείς αμετάφραστη. Το ίδιο συμβαίνει με τη λέξη animation. Μεταφράζεται συνήθως κινούμενο σχέδιο, αλλά τα κινούμενα σχέδια είναι μια σχετικά μικρή κατηγορία animation. Τα κινούμενα σχέδια είναι animation αλλά δεν είναι όλα τα animation κινούμενα σχέδια. Η κυριολεκτική μετάφραση του όρου είναι "ζωντάνεμα". Πραγματικά με την τεχνική animation μπορούμε να δώσουμε την εντύπωση της κίνησης σε κάποιο αντικείμενο που κανονικά δεν κινείται (π. χ. οι παντόφλες μου χωρίς τα πόδια μου μέσα σ' αυτές) , ή να δώσουμε σε ένα αντικείμενο που κινείται μια κίνηση διαφορετική από αυτή που έχει την δυνατότητα να κάνει(π. χ. ο γάιδαρος που πετάει).

Ξεκινάμε με την ανάρτηση αυτή ένα ταξίδι στον μαγικό κόσμο του animation. Θα δούμε πολλά φιλμάκια από γνωστούς και άγνωστους animators φτιαγμένα με πολλές διαφορετικές τεχνικές και αισθητικές προσεγγίσεις. Αυτό όμως που πάνω απ' όλα περιμένουμε είναι να δούμε τις δικές σου δημιουργίες που θα γίνουν με την καθοδήγησή μας από εδώ αλλά κυρίως στην τάξη.

Το πρώτο φιλμάκι επιλέχθηκε επειδή είναι πολύ απλό τεχνικά και έχει μια ερευνητική προσέγγιση (ό,τι περιμένουμε και από σένα). Με ελάχιστα μέσα, αυτά που μπορεί να διαθέσει ο καθένας : χαρτί, μολύβι, μια απλή κάμερα (π. χ. κινητό), λίγο χρόνο, πολύ κέφι. Δεν απαιτεί καμιά ιδιαίτερη ικανότητα πέρα από δημιουργική διάθεση.

Με το ελάχιστο, ο animator Mike Booth, με έξυπνο τρόπο πειραματίζεται και παράγει κάτι που δεν μας είναι καθόλου αδιάφορο. Απόλαυσέ το και πες : "Γιατί όχι και εγώ; Είμαι cool, όχι geek!"

Τι παρατηρήσεις έχεις να κάνεις για τα στάδια παραγωγής του έργου του;

ΚΑΛΑ ΛΕΟΝΑ ΝΟΛΑ ΠΥ

Ο ποιητής Ανδρέας Εμπειρίκος, ένας από τους σημαντικότερους εκπροσώπους του ελληνικού υπερρεαλισμού (σουρρεαλισμού), του σημαντικού αυτού κινήματος που διαδέχτηκε τον ντανταϊσμό στην Ευρώπη, γράφει με την ιδιάζουσα καθαρεύουσά του στο ποίημα του "Χαρταετοί":

"...Εκστατικά υψώνουν τα παιδιά τα χέρια. Δείχνουν τους χάρτινους κομήτες με τις μακρυές ουρές. Ουράνιοι δράκοι πιο ψηλά τα αεροπλάνα, βροντούν και γράφουν στο στερέωμα με άσπρους καπνούς τις λέξεις:

ΚΑΛΑ ΛΕΟΝΑ ΝΟΛΑ ΠΥ.

Είναι η ώρα κάτασπρη. Η έκστασις γαλάζια. Η πόλις αχνίζει από ηδονή. Κουνούν τις χέρες τα παιδιά και, ακόμα, από τα στόματά των πηδούν σαν πίδακες οι λέξεις:

ΚΑΛΑ ΛΕΟΝΑ ΝΟΛΑ ΠΥ...."

Feedback* γιατί χανόμαστε...

Αν μεταμφιεστείς αυτές τις μέρες κράτα ένα φωτογραφικό ντοκουμέντο και στείλε το με email για να το δημοσιεύσουμε. Εναλλακτικά τροποποίησε μια φωτογραφία σου ώστε να φαίνεσαι τελείως διαφορετικός/η. Την φωτογραφία μπορείς να την αλλάξεις είτε με ένα πρόγραμμα επεξεργασίας εικόνας στον υπολογιστή σου, είτε με χρώματα, κολάζ κ. λ. π.

Μπορείς να στείλεις και μικρό βίντεο όπως έκανε η Άσχετη. Το βίντεό της έχει τον ελαφρά μακροσκελή τίτλο: "Κάθε χρόνο, όλο και πιο πολύ, μου μοιάζουν οι μάσκες που φοράω". Τι πιστεύεις ότι υπονοεί αυτός ο τίτλος;

*feedback( ανάδραση): κάθε αντίδραση ενός δέκτη μηνύματος προς τον πομπό

Δεν έχω έμπνευση!

Αυτή είναι μια έκφραση που έχουμε συνδέσει άμεσα με την παραγωγή καλλιτεχνικού έργου. Θεωρούμε ότι πρωταρχικό ρόλο στην παραγωγή της τέχνης, έχει μια πρωτόγονη, ακατέργαστη, αυθόρμητη και ενστικτώδης κατάσταση η οποία σαν "χάρη" προσφέρεται στον δημιουργό απ' έξω (για αυτό πιο συχνά λέμε: "δεν του έρχεται έμπνευση"). Τι γίνεται όμως με τις πιο εξελιγμένες, ώριμες ή λογικές μορφές της συνείδησης; Αυτές δεν παίζουν κανένα ρόλο στην παραγωγή του έργου τέχνης; Ο καλλιτέχνης τελικά δεν έχει ανάγκη τον εγκέφαλό του;

Τόσο η τρέλα, για την οποία κάναμε μια νύξη στην προηγούμενη ανάρτηση, όσο και η έμπνευση σαν προϋποθέσεις για την καλλιτεχνική δημιουργικότητα είναι ισχυρά ριζωμένες πεποιθήσεις. Η καταβολή αυτών των πεποιθήσεων ανάγεται στο ρομαντικό κίνημα του τέλους του 18ου και αρχών του 19ου αιώνα! Η κυρίαρχη άποψη των ρομαντικών ήταν ότι η δημιουργικότητα γίνεται κατανοητή με συγκινησιακούς όρους. Την αντιλαμβανόντουσαν μάλλον σαν μια αυθόρμητη, παρά σαν μια εσκεμμένη διεργασία. Μια τέτοια άποψη φυσικά συνάδει περισσότερο με τη διάθεση και το γνωσιακό στυλ των προσώπων που πάσχουν από συναισθηματικές διαταραχές ή που παρουσιάζουν στοιχεία κυκλοθυμικής ιδιοσυγκρασίας.

Η ρομαντική άποψη σχετίζεται με μιαν "εκφραστική" αντίληψη της τέχνης σε αντίθεση με τις μιμητικές αντιλήψεις που κυριαρχούσαν στη Δύση τους προηγούμενους αιώνες ή με τις αντικειμενιστικές και πιο ορθολογιστικές αντιλήψεις που κυριάρχησαν στη διάρκεια της νεωτερικότητας του 20ου αιώνα, και οι οποίες ευνοούν μια επικέντρωση στο έργο τέχνης και όχι στον "ηρωικό" καλλιτέχνη και την έμπνευσή του.

Θα αφήσουμε, στον 21ο αιώνα, τις ρομαντικές αντιλήψεις να συνεχίσουν την επιρροή τους στις απόψεις μας για την καλλιτεχνική δημιουργικότητα;

Μήπως τελικά η παραγωγή έργων τέχνης εκτός από έμπνευση και τρέλα απαιτεί και στοχασμό;

Εσύ απάντησες;

Η Αγγελική είναι ένας από αυτούς που απάντησαν άριστα στις ερωτήσεις της προηγούμενης ανάρτησης. Έστειλε τις απαντήσεις της με email.

Αν δεν το έχεις κάνει ακόμα, θυμήσου πως έχεις προθεσμία μέχρι και τη Δευτέρα 26 Ιανουαρίου.

Αυτή είναι η πρώτη σου επίσκεψη...

...στο φανταστικό μου Μουσείο. Εγώ η Άσχετη θέλω κάποιες πληροφορίες για τα έργα που θα δεις. Αυτό θα με βοηθήσει να γίνω λίγο πιο σχετική. Στείλε τις απαντήσεις σου με email (αν δεν το έχεις, δες το στο προφίλ μου).
Κάθε έργο συνοδεύεται από μια ερώτηση. Απάντησε σύντομα και περιεκτικά ανατρέχοντας για βοήθεια σε προηγούμενες αναρτήσεις.

Έργο Νο 1

Το έργο αυτό με τίτλο "L' Homme au chapeau melon" (Ο Άνθρωπος με το καπέλο) ανήκει σε γνωστό Σουρεαλιστή ζωγράφο. Παρεμφερές έργο του έχουμε δει σε προηγούμενη ανάρτηση. Ποιος είναι ο ζωγράφος και πως δικαιολογεί ο ίδιος την απόφασή του να κρύψει το πρόσωπο του ανθρώπου που απεικονίζει με αυτόν τον ανορθόδοξο τρόπο;
.....................................................................................................

Έργο Νο 2

Η φωτογραφία αυτή φαίνεται να αποτυπώνει ένα τυχαίο περιστατικό. Ο δημιουργός της όμως δεν βρέθηκε τυχαία μπροστά σε αυτή τη σκηνή, αλλά τη σκηνοθέτησε. Ποιος είναι ο φωτογράφος;
......................................................................................................

Έργο Ν03

Αυτό είναι ένα πορτρέτο της Μέριλιν Μονρόε. Ο δημιουργός του είναι ο Andy Worhol ( Άντυ Γουόρχολ), κύριος εκπρόσωπος της Ποπ Αρτ. Ποιος ήταν ο βασικός στόχος των καλλιτεχνών της Ποπ Αρτ;
......................................................................................................

Έργο Νο4

Το έργο αυτό του Keith Arnatt, αποτελείται μόνο από την επιγραφή "Keith Arnatt is an artist" ("O Κηθ Άρνατ είναι καλλιτέχνης"). Δώσε τον τίτλο ενός άλλου έργου του Άρνατ που είδαμε σε προηγούμενη ανάρτηση. Ποιος καλλιτεχνικός όρος αντιστοιχεί στο είδος της τέχνης που υπηρέτησε ο Άρνατ;

....................................................................................................

Έργο Νο5

Στην παραπάνω φωτογραφία μια γυναίκα στέκεται μπροστά σε έργα του Μαρκ Ρόθκο. Ποιος ήταν ο σκοπός του Ρόθκο όταν φιλοτεχνούσε τα έργα του; Ποιος καλλιτεχνικός όρος αντιστοιχεί σε αυτή την κατηγορία των έργων;

Μετά το γεύμα...

dnm,,jgldgfdhl; Daniel Spoerri, Γεύμα, 1992

Ο Ρουμανικής καταγωγής καλλιτέχνης Daniel Spoerri (1930) για τη δημιουργία της σειράς των έργων του με το γενικό τίτλο, Πίνακες-Παγίδες, μετά από κάποιο γεύμα άφηνε πιάτα, μπουκάλια και ποτήρια στο τραπέζι και τα στερέωνε εκεί. Στη συνέχεια, αποκολλώντας την επιφάνεια του τραπεζιού, τα κρεμούσε στον τοίχο, αποκαλύπτοντας έτσι μια αισθητική αξία στον τρόπο με τον οποίο οι άνθρωποι είχαν ασυναίσθητα τοποθετήσει αυτά τα αντικείμενα.
Ο Spoerri με τους Πίνακες-Παγίδες, αιχμαλωτίζει στιγμές. Αυτό όμως κάνει και μια φωτογραφία και για το λόγο αυτό θα μπορούσαν να θεωρηθούν "ανάγλυφες φωτογραφίες". Υπάρχει όμως μια διαφορά: η φωτογραφία αναπαριστά ένα στιγμιότυπο ενώ τα έργα του Spoerri είναι μια πραγματική χρονική στιγμή που έχει ¨ταριχευθεί¨. Στην πραγματικότητα οι Πίνακες-Παγίδες είναι νεκρές χρονικές στιγμές αποκομμένες από την ροή του χρόνου και συντηρημένες με ένα τρόπο που τις μετατρέπει σε άχρηστα και νεκρά αντικείμενα, δηλαδή κυριολεκτικά "νεκρές φύσεις".

Ένα άλλο γνωστό έργο του Spoerri είναι το βιβλίο Ανεκδοτολογική Τοπογραφία της Τύχης, που εκδόθηκε το 1962. Πρόκειται για μια ανάλυση, όπως θα την έκανε ένας συλλέκτης αναμνηστικών, των 101 αντικειμένων που έτυχε να βρίσκονται στο τραπέζι του την 21η Φεβρουαρίου 1962 στις 8.07 μ. μ.

.

Με το βίντεο που ακολουθεί μπορείς να καταλάβεις καλλίτερα πώς είναι τα έργα του Spoerri στο χώρο.

Επειδή αυτές τις μέρες θα βρεθείς πιθανά πολλές φορές μπροστά σε ένα τραπέζι με τα υπολείμματα ενός γεύματος, θα σου συνιστούσα να το φωτογραφίσεις, αποφεύγοντας έτσι τον πειρασμό να στερεώσεις τα αντικείμενα και να το κρεμάσεις στον τοίχο!

[Μαράκι, η ανάρτηση αυτή είναι αφιερωμένη σε σένα.]

Η μανία με το χρόνο (2)

Γνωρίσαμε τον Hsieh και το μαρτυρικό του έργο " Ένας Χρόνος Περφόρμανς" (1980-1981). Ένα χρόνο νωρίτερα (1978-1979), είχε πραγματοποιήσει έναν εκούσιο εγκλεισμό σε ένα μικρό κελί επί έναν ολόκληρο χρόνο (Cage Piece). Κατά την διάρκεια του εγκλεισμού του δε μίλησε, δε διάβασε, δεν έγραψε, δεν άκουσε ραδιόφωνο και δεν είδε τηλεόραση. Δεν είχε τίποτα να κάνει εκτός από το να σκέφτεται και να μετράει τις μέρες.

Το 2002 οι ΜΤΑΑ, τους οποίους γνωρίσαμε από το έργο τους On Kawara Update, πραγματοποιούν ένα έργο με τον τίτλο " Ένας Χρόνος Περφόρμανς Βίντεο" ( "One Year Performance Video") με το οποίο "εκσυγχρονίζουν" το έργο του εκούσιου εγκλεισμού του Hsieh.

Βιντεοσκοπούν την παραμονή τους σε δύο ανεξάρτητα κελιά με στοιχειώδη εξοπλισμό και καλούν τον θεατή, που μπορεί να τους παρακολουθήσει στο διαδίκτυο, να συμπληρώσει ένα χρόνο παρακολούθησης, έτσι ώστε να του αποσταλεί ένα πιστοποιητικό ότι είναι κάτοχος του έργου! Η παρακολούθηση μπορεί να γίνει τμηματικά γιατί ο χρόνος " σώζεται" και αθροίζεται αυτόματα. Οι σκηνές που παρακολουθεί ο θεατής δεν είναι σε πραγματικό χρόνο αλλά τον προσομοιώνουν με ένα δυναμικό υπολογιστικό πρόγραμμα. Αυτό σημαίνει πως, αν για παράδειγμα, παρακολουθεί κάποιος τις νυχτερινές ώρες οι καλλιτέχνες κοιμούνται, αν παρακολουθεί πρωί βλέπει την πρωινή τους δραστηριότητα κ.ο.κ. Ο Hsieh στα έργα του υφίσταται μια πραγματική ταλαιπωρία και δέσμευση. Στο έργο των ΜΤΑΑ ποιος ταλαιπωρείται;

Ο Hsieh στο κελί του βιώνει το βασανιστικά αργό πέρασμα του χρόνου. Στο έργο των ΜΤΑΑ ποιος "μετράει" το χρόνο;

Ποια η θέση των ΜΤΑΑ απέναντι στο ζήτημα της εμπορευματοποίησης του έργου τέχνης;

Πως αντικατοπτρίζει το έργο τις αλλαγές που έχει υποστεί η κοινωνία, ο πολιτισμός και η δημιουργική διαδικασία από την εποχή του Hsieh;

Παρακολούθησε και εσύ την προσομοίωση εγκλεισμού των ΜΤΑΑ στη διεύθυνση:

http://turbulence.org/Works/1year/performancevideo.php

και απέκτησε το έργο μετά από ένα χρόνο παρακολούθησης. Εδώ ο χρόνος είναι χρήμα!

Η μανία με το χρόνο (1)

Συνεχίζοντας με παραδείγματα καλλιτεχνών που διαπραγματεύτηκαν το θέμα του χρόνου στα έργα τους και που θα μπορούσαν να σου δώσουν έμπνευση για το δικό σου εικαστικό ημερολόγιο θα σου παρουσιάσω το έργο "Ένας Χρόνος Περφόρμανς" του Tehching Hsieh. Το έργο πραγματοποιήθηκε από τις 11 Απριλίου* 1980 έως τις 11 Απριλίου 1981 . Στο διάστημα αυτό ο Tehchihg Hsieh "χτυπούσε" κάρτα κάθε μια ώρα(!) σε ένα ρολόι που είχε εγκατεστημένο στο εργαστήριό του.

Παράλληλα τεκμηρίωνε την ενέργειά του αυτή με μία φωτογραφία.
Παρακάτω βλέπεις τον καλλιτέχνη φωτογραφημένο την πρώτη και την τελευταία ημέρα του έργου. Μπορείς να δεις ένα τμήμα μιας ταινίας που έγινε προβάλλοντας στη σειρά τις φωτογραφίες στη διεύθυνση:

http://one-year-performance.com/no.2/no2-mov.html

Μπορείς να φανταστείς πώς ήταν η ζωή του στη διάρκεια αυτού του χρόνου; Ποιες δυσκολίες πιστεύεις πως αντιμετώπισε κατά την πραγματοποίηση του έργου; Ποιος ήταν ο σκοπός του;


* Σημείωσε: 11 Απριλίου είναι τα γενέθλια της Άσχετης!

Ένας εκσυγχρονισμένος On Kawara

Θυμάσαι τους "Πίνακες Ημερολόγια" του On Kawara; Αν όχι δες την ανάρτηση της 30ης Σεπτεμβρίου.

Το 2001 οι εικαστικοί καλλιτέχνες M. River & T. Whid (γνωστοί με τα αρχικά ΜΤΑΑ), χρησιμοποίησαν ένα λογισμικό για να μιμηθούν το σκεπτικό και την αισθητική αυτών των έργων. "Εκσυγχρόνισαν" δηλαδή, χρησιμοποιώντας νέα μέσα (New Media Art), το έργο του On Kawara. Το ονόμασαν μάλιστα On Kawara Update ( Εκσυγχρονισμένος On Kawara).

Δες το έργο στην διεύθυνση:
http://www.mteww.com/update/onkawara/index.php?d=03.11.2008

Αν και φαινομενικά το "On Kawara Update" ελάχιστα διαφέρει από τους ¨Πίνακες Ημερολόγια", έχει μια τουλάχιστον ουσιαστική διαφορά. Ποια είναι; ( Γράψε στα σχόλια)

Mάζεψε τα κομματάκια σου...

...ανασυγκροτήσου και φέρε την Τρίτη στο μάθημα έτοιμη την πρότασή σου για το εικαστικό σου ημερολόγιο. Το είχες ξεχάσει έτσι δεν είναι;

Το ημερολόγιο μιας κατάληψης (1)

Στις 6 μ. μ. κανείς δεν ήταν εκεί...

Είδα μόνο την Άσχετη και ένα σκύλο.

Μια ερώτηση πάντα προτιμότερη απο μια απάντηση

Το βίντεο- ημερολόγιο, που είδες στην προηγούμενη ανάρτηση, είναι έξω από το πλαίσιο της τέχνης. ( Γιατί αλήθεια; Πώς ορίζεται αυτό το πλαίσιο; )

Εδώ όμως μπορείς να δεις ένα έργο τέχνης που μοιάζει με αυτό.

Πρόκειται για το έργο του Hiroharu Mori με τον τίτλο Μια καμουφλαρισμένη ερώτηση στον αέρα (A Camouflaged question in the air), που το εξέθεσε στη Μπιενάλε της Βενετίας το 2007.

Το έργο είναι ένα βίντεο με τον καλλιτέχνη να στέκεται ακίνητος κρατώντας ένα μεγάλο μπαλόνι- ερωτηματικό.

Θέλεις ένα; Γράψε ένα σχόλιο.

Ημερολόγια (1)

Δες ένα ημερολόγιο φτιαγμένο με βίντεο. Ο δημιουργός του στεκόταν κάθε μέρα επί 365 ημέρες, ακίνητος, σε διαφορετικούς δημόσιους χώρους και τεκμηρίωνε αυτήν την πράξη με ένα μικρό βίντεο.