Δε σου χρωστάω τίποτα πια...

Αυτή είναι η τελευταία ανάρτηση που δημοσιεύω για τη σχολική χρονιά 2008-2009. Το blockblog θα πάψει να ενημερώνεται μέχρι να συναντηθούμε και πάλι την επόμενη σχολική χρονιά. Δε θα μπορούσε να γίνει διαφορετικά καθώς ακολουθούν οι διακοπές του Πάσχα, οι εξετάσεις και το πολυπόθητο καλοκαίρι. Καθώς το ιστολόγιο αυτό δεν ήταν παρά ένα βοήθημα στο μάθημα των εικαστικών δεν έχει λόγο ύπαρξης σε περίοδο που η ζωντανή επικοινωνία μας, στην τάξη και στο σχολείο γενικότερα, δεν είναι δυνατή.

Στους επτά περίπου μήνες που λειτούργησε το blog, δημοσιεύτηκαν 123 αναρτήσεις για τις οποίες έγιναν 1200 σχόλια περίπου. Έγινε αναφορά σε κινήματα και κατηγορίες εικαστικών τεχνών όπως η εννοιολογική τέχνη (εκτενής αναφορά), ο Σουρεαλισμός, ο Αφαιρετικός εξπρεσιονισμός, το Νταντά, η Ποπ Αρτ, ο Μεταϊμπεσιονισμός, η Περφόρμανς, η φωτογραφία, η διαδικτυακή τέχνη (Web Art), η τέχνη των Νέων Μέσων (New Media Art), ο κινηματογράφος, το animation (εκτενής αναφορά) κ.ά. Αναρτήθηκαν 60 βίντεο από τα οποία 20 δημιουργήθηκαν ειδικά για το blockblog. Συνολικά παρουσιάστηκαν 62 εικαστικά έργα και ισάριθμοι καλλιτέχνες.

Θέλω να σε ευχαριστήσω καλέ μου μαθητή για την ευκαιρία που μου έδωσες μέσα απ' αυτό το ιστολόγιο να πλουτίσω σε γνώσεις και εμπειρία πάνω στη χρήση του διαδικτύου σαν εκπαιδευτικό εργαλείο, να προαχθεί η γνώση μου στον τομέα των εικαστικών τεχνών και, το κυριότερο, να διατηρήσω μια επικοινωνία μαζί σου πέρα από τις ελάχιστες ώρες που μας παρέχονται από το αναλυτικό πρόγραμμα.

Συνήθιζα σε κάθε ανάρτηση να αλλάζω την εικόνα του προφίλ μου προσαρμόζοντάς την στο περιεχόμενό της. Ήταν ένα ευχάριστο παιχνίδι. Η εικόνα όμως που έφτιαξα για την ανάρτηση της 18ης Μαρτίου, παραλλάσοντας ένα έργο του William Kentridge και την οποία μπορείς να δεις παρακάτω, μου φαίνεται πως εικονοποιεί τα αισθήματα και την διάθεση που με συνόδευαν τους επτά αυτούς μήνες...

Ένοιωθα λοιπόν πως οδηγούσα... Κοιτούσα μπροστά, αλλά παράλληλα όπως κάθε οδηγός πρέπει να κάνει, συμβουλευόμουν τον καθρέφτη μου για να ελέγξω πίσω, τόσο την κίνηση όσο και τους συνεπιβάτες μου. Το ταξίδι ήταν πολύ ευχάριστο όσο άκουγα τη φωνή σου και επικοινωνούσαμε. Κάποιες στιγμές σταματούσες να μιλάς. Ήσουν όμως κοντά μου. Ήξερα πως θα ξεκουραστείς και θα αρχίσεις πάλι την τόσο ευχάριστη κουβέντα. Σε έβλεπα με την άκρη του ματιού μου να αναπαύεσαι. Ένοιωθα όμορφα. Υπήρξαν όμως και κάποιες φορές, λίγες ευτυχώς, που μια αίσθηση κενού και απουσίας με κυρίευε. Κοιτούσα πίσω με αγωνία. Δεν σε έβλεπα καθόλου. Σου μιλούσα, σε σκουντούσα με την φωνή μου (άλλο τρόπο δεν είχα), αλλά δεν έπαιρνα καμιά απόκριση. Με έπιανε τότε πανικός πως αποβιβάστηκες χωρίς να το αντιληφθώ και τώρα ταξιδεύω μόνη μου χωρίς παρέα...

Ελπίζω με αυτά που έμαθες και είδες φέτος, να μπορέσεις την επόμενη σχολική χρονιά να γίνεις συνοδηγός και όχι απλά επιβάτης... Να αναπαύομαι λίγο και εγώ στο πίσω κάθισμα, να χαζεύω, και το σημαντικότερο να σε νοιώθω δίπλα μου.

Του χρόνου θα ήθελα, αν αυτό το ιστολόγιο συνεχίσει να υπάρχει, να γίνει ένα συνιστολόγιο, να το συγγράφουμε δηλαδή μαζί!

Θα χαρώ πολύ να ακούσω τις σκέψεις σου για το blockblog στα σχόλια που ακολουθούν αυτή την τελευταία ανάρτηση.

Με αγάπη πoλλή

Η (ευτυχώς ακόμα) Άσχετη

Στο χρωστούσα...

....αγαπημένε μου Jan Svankmajer να κάνω μια σύντομη έστω αναφορά στο έργο σου στα πλαίσια του μικρού αυτού αφιερώματος στο animation που επιχείρησα εδώ.

Τον Svankmajer τον γνώρισες ήδη. Είδαμε μερικά έργα του στην τάξη, όσο μας επέτρεψε ο περιορισμένος μας χρόνος. Δεν θα μπορούσα εφόσον ασχοληθήκαμε με το animation να μην σε φέρω σε επαφή με την δουλειά του που θεωρείται πρωτοποριακή στο είδος της και έχει επηρεάσει μια σειρά από καλλιτέχνες, που απ' όσο ξέρω θαυμάζεις, όπως τον Tim Burton και τον Terry Gilliam.

Ο Τσέχος, γεννημένος στην Πράγα, Svankmajer, τακτικό μέλος των Τσέχων Σουρεαλιστών, εκτός από δημιουργός ιδιόρρυθμων ταινιών είναι και γραφίστας, γλύπτης, κεραμίστας, σχεδιαστής, ποιητής και συγγραφέας. Είναι δημιουργός εικοσιπέντε τουλάχιστον ταινιών μικρού μήκους και πέντε μεγάλου. Στη χώρα του στο παρελθόν αντιμετώπισε καθεστωτικούς αποκλεισμούς και περιορισμούς. Αν και ταινίες όπως το "Nightmare Before Christmas" (Χριστουγεννιάτικος Εφιάλτης) του Tim Burton και το 'Toy Story" της Pixar χρωστάνε την έμπνευσή τους σ' αυτόν, παραμένει άγνωστος στο ευρύ κοινό.
Θα σου δείξω εδώ δυο μικρές ταινίες του που δεν τις είχα δει ούτε εγώ. Τις ανακάλυψα στο YouTube και χάρηκα πολύ! Η πρώτη έχει τίτλο: "Another kind of love" ("Ένα άλλο είδος αγάπης") και η δεύτερη "Meat love" ( "Κρεάτινη αγάπη")

Στο χρωστούσα...

... καλέ μου μαθητή του 2ου Λυκείου αυτό το βιντεάκι. Διασκεδάσαμε νομίζω τη Δευτέρα φτιάχνοντάς το! Το συνοδεύω και με ένα εξαιρετικά επίκαιρο και ενδιαφέρον φιλμ που θα το βρεις ίσως πιο ενδιαφέρον από οποιοδήποτε άλλο δημοσίευσα σ' αυτό το blog!
(Αν αντιμετωπίσεις πρόβλημα στη "φόρτωσή" του επειδή είναι λίγο βαρύ, μη πτοηθείς: κάνε ανανέωση της σελίδας και προσπάθησε πάλι, αξίζει τον κόπο!)

Δε μπορείς να δεις αυτό το video-animation...

... σήμερα από 20.30 έως 21.30

"Σε βλέπω..." ή Krazeisen* update (animation)

Αγαπητέ Καρλ,

Χάρη σε σένα γνωρίζουμε πώς ήταν η μορφή του θρυλικού Γέρου του Μοριά. Σε μια εποχή που δεν υπήρχε η φωτογραφία ή το βίντεο οι εικονογράφοι όπως εσύ ήταν οι μόνοι που μπορούσαν να "σώσουν" εικόνες. Σου ήμαστε υπόχρεοι...

Φιλοτέχνησες την μορφή του Κολοκοτρώνη με βλέμμα θλιμμένο να ατενίζει μακριά, ίσως το καθημαγμένο σώμα της πατρίδας. Αναρωτιέμαι: αν τον είχες φτιάξει να καρφώνει το βλέμμα του επάνω μας, θα είχε διαμορφώσει αυτό, έστω κατά το ελάχιστο, διαφορετικά την συνείδησή μας;

Με εκτίμηση

Άσχετη

* Karl Krazeisen (Καρλ Κράτσεϊσεν 1794-1878). Βαυαρός αξιωματικός του στρατού, εικονογράφος και φιλέλληνας που πολέμησε κατά την Ελληνική Επανάσταση και φιλοτέχνησε πορτραίτα μεγάλων μορφών του αγώνα όπως αυτή του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη.

Παράλειψη χρόνου του...δρόμου

Στην ανάρτηση της 27ης Ιανουαρίου Αλέξανδρε, είχες ζητήσει να ασχοληθούμε λίγο με την τέχνη του δρόμου. Να λοιπόν εδώ ζωγραφική σε τοίχο (graffiti) από μια γιαπωνέζικη ομάδα. Το έργο τους πραγματοποιήθηκε στη διάρκεια μιας εβδομάδας και βιντεοσκοπήθηκε με την τεχνική της παράλειψης χρόνου (time-lapse) που χρησιμοποιήσαμε για να πραγματοποιήσουμε και τα δικά μας μικρά δοκιμαστικά βιντεάκια στον ασπροπίνακα.

Η τεχνική time-lapse είναι ίδια με την τεχνική stop motion animation: μια ακολουθία εικόνων προβάλλεται σε γρήγορη εναλλαγή. Η διαφορά βρίσκεται στο στόχο. Ποιος είναι αυτός;

Αυτά τα λίγα Αλέξανδρε για την τέχνη του δρόμου και θα επανέλθουμε...

Αααααα...και να μη παραλείψω: Χρόνια πολλά για τα αυριανά σου γενέθλια!

Σήμερα στο μάθημα του σχεδίου....................... ή Το ιπτάμενο μοντέλο 1

Υπάρχουν πάντα βέβαια, όπως μπορείς να διαπιστώσεις παρακάτω, κάποιες δυσκολίες στα μαθήματα σχεδίου....αλλά είναι στο χέρι μας να τις αντιμετωπίζουμε με καλή διάθεση!

Επεμβάσεις στη γραμμή του χρόνου

Κατά την δημιουργία ενός animation και γενικότερα ενός βίντεο, έχουμε τη δυνατότητα να επέμβουμε στη γραμμή του χρόνου και να την τροποποιήσουμε. Μπορούμε δηλαδή να κάνουμε το χρόνο να "τρέχει" (fast motion) ή να "αργοπορεί" (slow motion). Μπορούμε ακόμη να κόβουμε και να αφαιρούμε "κομμάτια" χρόνου, να αλλάζουμε την φορά του, να τροποποιούμε την φυσική αλληλουχία των γεγονότων κ. λ. π.

Τι καλά που θα ήταν να μπορούσαμε να κάνουμε το ίδιο με τον πραγματικό χρόνο (real time)! Να μπορούσαμε να κάνουμε forward μια βαρετή σχολική ώρα ή ακόμα καλύτερα "παράλειψη " χρόνου (time-lapse), να την αφαιρέσουμε δηλαδή τελείως και να πάμε παρακάτω! Η Άσχετη πάντως, αν υπήρχε αυτή η δυνατότητα επέμβασης στη γραμμή του χρόνου, θα έκανε "επέκταση" σ' αυτό το μίζερο σαραντάλεπτο που έχει οριστεί σαν χρόνος συνάντησης με τους μαθητές της εβδομαδιαία! (Καλά, καλά ηρέμησε... το ξέρεις πως δεν μπορεί...)

Σήμερα στην τάξη κάναμε ένα πείραμα, καλύτερα να το πούμε προπόνηση, για να δούμε πώς θα μπορούσαμε να συνεργαστούμε για να δημιουργήσουμε ένα stop motion animation ζωγραφίζοντας πάνω στον πίνακα. Αν και το αποτέλεσμα απέχει από το να είναι ένα animation ( στην πραγματικότητα είναι ένα time lapse βίντεο, βίντεο δηλαδή στο οποίο παραλείπονται ενδιάμεσα χρονικά στάδια), μας όπλισε με πείρα για να προχωρήσουμε σε μια πιο οργανωμένη παραγωγή και επιπλέον μας διασκέδασε!

Δες τα φιλμάκια που γυρίσαμε και σκέψου τι πρέπει να διορθώσουμε την επόμενη φορά.

Παρακολούθησε και το βίντεο που ακολουθεί. Είναι και αυτό ένα time-lapse βίντεο που έγινε σε ασπροπίνακα, είναι όμως επιπλέον ένα animation. Γιατί; Ποιο στοιχείο διαθέτει που μας επιτρέπει να το εντάξουμε σ' αυτή την κατηγορία;

Ένας "φίλος" από το Facebook

Είσαι και εσύ στο Φατσοβιβλίο, το ξέρω! Όχι; Πώς κι έτσι;
Θέλω να σου συστήσω το φίλο μου τον Graham Murkett . Η γνωριμία μας έγινε στο Facebook και είναι ο μόνος λόγος για να μη νιώθω ντροπή που βρίσκομαι εκεί...ή μήπως θα έπρεπε; Δεν ξέρω, έχω μπλεχτεί...

Άφησε τον Graham να σου εξηγήσει στο φιλμάκι που ακολουθεί, τι είναι το Facebook και αν αποφασίσεις να παραμείνεις στείλε του ένα αίτημα για "φιλία". Να είσαι βέβαιος ότι θα το αποδεχθεί! Το ίδιο έκανα και εγώ και είμαστε πλέον φίλοι...


Ο δημιουργός του animation αυτού (που ανήκει στην κατηγορία των κινουμένων σχεδίων) είναι ο ίδιος που έκανε τον χιονάνθρωπο (stop motion animation) στην προηγούμενη ανάρτηση, ο Mike Booth. Αν και αυτό φαίνεται πιο πολύπλοκο, ουσιαστικά δεν είναι. Είναι το ίδιο απλό και λιτό. Χρησιμοποιεί βέβαια κάποια προγράμματα στον υπολογιστή του αλλά πάντα με τη λογική του ελάχιστου. Αυτή είναι και η αρετή του. Έχει δε ένα επιπλέον εργαλείο: το εκπληκτικό του χιούμορ!

Παρατήρησε πως ο Booth χρησιμοποιεί μια μόνο εικόνα για τον Graham και αλλάζει μόνο το στόμα (δες τις παραλλαγές στη παρακάτω φωτογραφία) και τα μάτια(τρεις παραλλαγές).

Δες και άλλο ένα animation (κινούμενο σχέδιο και αυτό ή, όπως αλλιώς λέγεται, cartoon) που παρωδεί τον Graham και το στυλ του Mike Booth. Ας με συγχωρέσει ο δημιουργός του αλλά δεν είμαι σίγουρη για το όνομά του: Dustin Grimey; Θα μπορούσες να το είχες φτιάξει εσύ! Είναι πανεύκολο! Πόσες παραλλαγές βλέπεις στο στόμα και πόσες στα μάτια;

Η ζηλιάρα η Άσχετη θέλει να κάνει και αυτή ένα animation! Εσύ;

Αnimation: cool or geek?

Εσύ που είσαι cool ξέρεις πως δεν υπάρχει αντίστοιχη λέξη στα ελληνικά και για το λόγο αυτό τη χρησιμοποιείς αμετάφραστη. Το ίδιο συμβαίνει με τη λέξη animation. Μεταφράζεται συνήθως κινούμενο σχέδιο, αλλά τα κινούμενα σχέδια είναι μια σχετικά μικρή κατηγορία animation. Τα κινούμενα σχέδια είναι animation αλλά δεν είναι όλα τα animation κινούμενα σχέδια. Η κυριολεκτική μετάφραση του όρου είναι "ζωντάνεμα". Πραγματικά με την τεχνική animation μπορούμε να δώσουμε την εντύπωση της κίνησης σε κάποιο αντικείμενο που κανονικά δεν κινείται (π. χ. οι παντόφλες μου χωρίς τα πόδια μου μέσα σ' αυτές) , ή να δώσουμε σε ένα αντικείμενο που κινείται μια κίνηση διαφορετική από αυτή που έχει την δυνατότητα να κάνει(π. χ. ο γάιδαρος που πετάει).

Ξεκινάμε με την ανάρτηση αυτή ένα ταξίδι στον μαγικό κόσμο του animation. Θα δούμε πολλά φιλμάκια από γνωστούς και άγνωστους animators φτιαγμένα με πολλές διαφορετικές τεχνικές και αισθητικές προσεγγίσεις. Αυτό όμως που πάνω απ' όλα περιμένουμε είναι να δούμε τις δικές σου δημιουργίες που θα γίνουν με την καθοδήγησή μας από εδώ αλλά κυρίως στην τάξη.

Το πρώτο φιλμάκι επιλέχθηκε επειδή είναι πολύ απλό τεχνικά και έχει μια ερευνητική προσέγγιση (ό,τι περιμένουμε και από σένα). Με ελάχιστα μέσα, αυτά που μπορεί να διαθέσει ο καθένας : χαρτί, μολύβι, μια απλή κάμερα (π. χ. κινητό), λίγο χρόνο, πολύ κέφι. Δεν απαιτεί καμιά ιδιαίτερη ικανότητα πέρα από δημιουργική διάθεση.

Με το ελάχιστο, ο animator Mike Booth, με έξυπνο τρόπο πειραματίζεται και παράγει κάτι που δεν μας είναι καθόλου αδιάφορο. Απόλαυσέ το και πες : "Γιατί όχι και εγώ; Είμαι cool, όχι geek!"

Τι παρατηρήσεις έχεις να κάνεις για τα στάδια παραγωγής του έργου του;

ΚΑΛΑ ΛΕΟΝΑ ΝΟΛΑ ΠΥ

Ο ποιητής Ανδρέας Εμπειρίκος, ένας από τους σημαντικότερους εκπροσώπους του ελληνικού υπερρεαλισμού (σουρρεαλισμού), του σημαντικού αυτού κινήματος που διαδέχτηκε τον ντανταϊσμό στην Ευρώπη, γράφει με την ιδιάζουσα καθαρεύουσά του στο ποίημα του "Χαρταετοί":

"...Εκστατικά υψώνουν τα παιδιά τα χέρια. Δείχνουν τους χάρτινους κομήτες με τις μακρυές ουρές. Ουράνιοι δράκοι πιο ψηλά τα αεροπλάνα, βροντούν και γράφουν στο στερέωμα με άσπρους καπνούς τις λέξεις:

ΚΑΛΑ ΛΕΟΝΑ ΝΟΛΑ ΠΥ.

Είναι η ώρα κάτασπρη. Η έκστασις γαλάζια. Η πόλις αχνίζει από ηδονή. Κουνούν τις χέρες τα παιδιά και, ακόμα, από τα στόματά των πηδούν σαν πίδακες οι λέξεις:

ΚΑΛΑ ΛΕΟΝΑ ΝΟΛΑ ΠΥ...."

Charioteer my sweet valentine!

"Κατά το μεσημέρι στο Μουσείο ξανακοίταξα τον Ηνίοχο... Έμεινα πολλή ώρα κοντά του. Όπως και άλλοτε, όπως πάντα αυτή η ακίνητη κίνηση σου κόβει την ανάσα. Χάνεσαι. Έπειτα προσπαθείς να κρατηθείς από τις λεπτομέρειες: τα αμυγδαλωτά μάτια με το στηλό διάφανο βλέμμα, το θεληματικό σαγόνι, τις σκιές γύρω στα χείλια...."

Γιώργος Σεφέρης, Δοκιμές

Ο Ηνίοχος των Δελφών είναι ο μόνος που εξαιρείται του κανόνα που λέει πως κάθε τι όμορφο έχει και στοιχεία ασχήμιας. Έτσι τουλάχιστον ισχυρίζεται η Άσχετη που είναι παράφορα ερωτευμένη μαζί του. Διαπιστώστε αν έχει δίκιο βλέποντας τον από διαφορετικές οπτικές γωνίες στην διεύθυνση: http://www.ancient-greece.org/art/chiarioteer.html (Και μην τολμήστε να τον ερωτευτείτε γιατί είναι πολύ ζηλιάρα!)

΄Ασχετο!

Το γεγονός ότι αυτό το ιστολόγιο δεν έχει μηδενική επισκεψιμότητα (αν και την προσεγγίζει), σε συνάρτηση με τα δύσκολα και εξειδικευμένα θέματα που πραγματεύεται, δημιουργεί αμφιβολίες για την ψυχική υγεία των δεκαπεντάχρονων μαθητών που την επισκέπτονται.

"Καλοί μου μαθητές είσαστε καλά; Δεν έχετε τίποτα καλύτερο να κάνετε από το επισκέπτεστε το blockblog;" αναρωτιέται η Άσχετη και σαν φάρμακο αναδημοσιεύει από το http://angie-mysweetblog.blogspot.com/ (το γλυκό blog της Αγγελικής) τον κούκλο ηθοποιό Robert Pattinson. Ας μη διεκδικούν τα έργα τέχνης τη μοναδικότητα στις απολαύσεις των ματιών.

.

Με την ανάρτηση αυτή η Άσχετη ελπίζει να μετριάσει λίγο το άγχος της επικείμενης βαθμολογίας της Δευτέρας...

Δεν έχω έμπνευση!

Αυτή είναι μια έκφραση που έχουμε συνδέσει άμεσα με την παραγωγή καλλιτεχνικού έργου. Θεωρούμε ότι πρωταρχικό ρόλο στην παραγωγή της τέχνης, έχει μια πρωτόγονη, ακατέργαστη, αυθόρμητη και ενστικτώδης κατάσταση η οποία σαν "χάρη" προσφέρεται στον δημιουργό απ' έξω (για αυτό πιο συχνά λέμε: "δεν του έρχεται έμπνευση"). Τι γίνεται όμως με τις πιο εξελιγμένες, ώριμες ή λογικές μορφές της συνείδησης; Αυτές δεν παίζουν κανένα ρόλο στην παραγωγή του έργου τέχνης; Ο καλλιτέχνης τελικά δεν έχει ανάγκη τον εγκέφαλό του;

Τόσο η τρέλα, για την οποία κάναμε μια νύξη στην προηγούμενη ανάρτηση, όσο και η έμπνευση σαν προϋποθέσεις για την καλλιτεχνική δημιουργικότητα είναι ισχυρά ριζωμένες πεποιθήσεις. Η καταβολή αυτών των πεποιθήσεων ανάγεται στο ρομαντικό κίνημα του τέλους του 18ου και αρχών του 19ου αιώνα! Η κυρίαρχη άποψη των ρομαντικών ήταν ότι η δημιουργικότητα γίνεται κατανοητή με συγκινησιακούς όρους. Την αντιλαμβανόντουσαν μάλλον σαν μια αυθόρμητη, παρά σαν μια εσκεμμένη διεργασία. Μια τέτοια άποψη φυσικά συνάδει περισσότερο με τη διάθεση και το γνωσιακό στυλ των προσώπων που πάσχουν από συναισθηματικές διαταραχές ή που παρουσιάζουν στοιχεία κυκλοθυμικής ιδιοσυγκρασίας.

Η ρομαντική άποψη σχετίζεται με μιαν "εκφραστική" αντίληψη της τέχνης σε αντίθεση με τις μιμητικές αντιλήψεις που κυριαρχούσαν στη Δύση τους προηγούμενους αιώνες ή με τις αντικειμενιστικές και πιο ορθολογιστικές αντιλήψεις που κυριάρχησαν στη διάρκεια της νεωτερικότητας του 20ου αιώνα, και οι οποίες ευνοούν μια επικέντρωση στο έργο τέχνης και όχι στον "ηρωικό" καλλιτέχνη και την έμπνευσή του.

Θα αφήσουμε, στον 21ο αιώνα, τις ρομαντικές αντιλήψεις να συνεχίσουν την επιρροή τους στις απόψεις μας για την καλλιτεχνική δημιουργικότητα;

Μήπως τελικά η παραγωγή έργων τέχνης εκτός από έμπνευση και τρέλα απαιτεί και στοχασμό;

Και τώρα;

Προς τα πού να στρέψουμε τα φώτα; Ποια περιοχή του πολύμορφου τοπίου της τέχνης να εξετάσουμε; Τι έχεις να προτείνεις;

Εσύ απάντησες;

Η Αγγελική είναι ένας από αυτούς που απάντησαν άριστα στις ερωτήσεις της προηγούμενης ανάρτησης. Έστειλε τις απαντήσεις της με email.

Αν δεν το έχεις κάνει ακόμα, θυμήσου πως έχεις προθεσμία μέχρι και τη Δευτέρα 26 Ιανουαρίου.

Έκανες επανάληψη για το τεστ;

Κάθε μέρα η πρώτη μέρα της υπόλοιπης ζωής σου...

http://www.mteww.com/update/onkawara/index.php?d=01.01.2009

Μη μου στενοχωριέσαι...

....ο χρόνος είναι ούτως ή άλλως μια επινόηση.




Κ Α Λ Η-- Χ Ρ Ο Ν Ι Α !

Ένας χρόνος σε δύο λεπτά...

....προσωρινή ανάρτηση, μόνο για τη Loll που τη ζητά επίμονα.